Logopeda - leczymy zaburzenia w mowie! Warszawa nr 2491

Logopedia

Kto to jest logopeda? Logopeda to terapeuta który prowadzi naukę mowy dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Zadaniem logopedy jest kształtowanie mowy zapobieganie wadom wymowy usuwanie wad już istniejacych nauczanie mowy w wypadku jej braku lub utraty

Z roku na rok znacznie wzrasta liczba dzieci z wadami wymowy. Najczęściej spotykane zaburzenia w mowie to:

• seplenienie - podczas wymawiania głosek s,c,z,dz czubek języka wysuwa się między zęby
• seplenienie proste - polega na zamianie głosek s,z,c,dz lub ś,ź,ć,dź czy sz, ż, cz,dż na łatwiejsze
• reranie - nieprawidłowa wymowa głoski r
• mowa bezdźwięczna - dziecko wymawia głoski dźwięczne jak bezdżwięczne
• nosowanie - głoski nosowe wymawiane są jak ustne lub odwrotnie
• rozszczep podniebienia- po operacji dziecko powinno uczęszczać na reedukację mowy
• wady wymowy związane z wadami zgryzu (konieczna wizyta u ortodonty)
• jąkanie - jedno z najczęściej występujących zaburzeń mowy. Objawia się zaburzeniem płynności mowy na skutek występowania mimowolnych skurczów narządów mownych
• afazja - jest całkowitą lub częściową utratą mowy na skutek uszkodzenia mózgu
• terapia mowy u osób laryngektomowanych ( po wyłuszczeniu krtani)
• zaburzenia mowy u dzieci z opóżnionym rozwojem psychoruchowym( porażenie mózgowe, zespół Downa, zespoły genetyczne)
• wczesna interwencja logopedyczna - terapia z noworodkami i niemowlętami uszkodzonymi.

Terapia logopedyczna

Podczas diagnozy logopedycznej dziecko i rodzice powinny dowiedzieć się od logopedy, jaki dźwięk źle wymawia, na czym polega jego defekt mowy, a także jak powinien mówić go prawidłowo. Terapia logopedyczna powinna być urozmaicona, należy wyrobić u dziecka motywację do ćwiczeń wymowy. Logopeda pamięta również o ćwiczeniach usprawniajacych percepcję wzrokową, słuchową, orientację przestrzenną, wprowadza elementy ćwiczeń ułatwiających naukę pisania i czytania. Dzięki systematycznej pracy z logopedą dziecko nauczy się szybko poprawnie mówić.

Jąkanie

Jest jednym z najczęściej wystepujących zaburzeń mowy. Polega na zaburzeniu płynności mowy na skutek występowania mimowolnych skurczów narządów mownych.

Rozróżnia się skurcze krótkie (toniczne) oraz kloniczne, powtarzające się z mniejszym natężeniem a także mieszane kloniczno-toniczne. W czasie mówienia mogą wystepować skurcze twarzy, szyi tułowia zwane współruchami.

Reedukacja mowy polega na ćwiczeniach logopedycznych, w czasie których jąkajacy się przyswaja sobie mowę pełną, swobodną- bez napięcia nerwowego.

Logopeda stosuje ćwiczenia oddechowe, warg i jezyka, mówienia szeptem, przeciaganie samogłosek w wyrazach, mówienie z jednoczesnym słuchaniem echa swoich słów, relaksację.

Postepowanie logopedyczne zależne jest od wieku osoby jakającej się. Inaczej prowadzi się zajecia z małym dziećmi, inaczej z młodzieżą czy dorosłymi. Ćwiczenia powinny być dobrane indywidualnie, dostosowane do wieku i możliwości pacjenta.